Buiten de hokjes

Middelbare scholieren mogen het vak waar ze het beste in zijn, op een hoger niveau gaan volgen. Daar pleit staatssecretaris Sander Dekker (Onderwijs) voor. De staatssecretaris wil dit soort maatwerk op alle scholen verder stimuleren. Hij vindt het belangrijk dat kinderen zich verder kunnen bekwamen in het vak waar ze al goed in zijn..”Niet ieder kind past precies in een niveau-vakje”, aldus Dekker. “Nu bepaalt je slechtste vak nog te vaak hoe goed je kunt zijn in je beste vak. Dat is demotiverend voor leerlingen en een verkwisting van talent.” Alle scholen moeten uiteindelijk alle leerlingen die dat willen, de mogelijkheid geven om hun beste vak naar een hoger niveau te tillen.

Op de basisschool is dit nog niet op deze manier aan de orde, maar de Klaver Carnisse probeert in de Verlengde Leertijd al mee te gaan in de gedachte dat kinderen niet in niveau-hokjes hoeven, maar mogen uitblinken waar ze goed in zijn. Dat is ook vaak hetgeen dat ze het allerleukste vinden.

Mooie voorbeelden hiervan zijn dagelijks te zien in de lessen die in de Verlengde Leertijd worden aangeboden. Kinderen die in de reguliere lestijd misschien wat moeite hebben met de lesstof kunnen hier op ander gebied uitblinken.

In iedere nieuwsbrief wordt een vak of activiteit uitgelicht. Deze keer is dat Algemene Muzikale Vorming.
De lessen worden gegeven door meester Bill.

Bill is een gepassioneerd muzikant. Die liefde voor muziek wil hij ook heel graag overbrengen aan zijn leerlingen.

“Het werkt voor mij als een soort bliksemgeleider. Omdat ik zo veel van muziek houd en het grootste gedeelte van mijn tijd spendeer aan het maken, luisteren en het bestuderen ervan zit ik vol van energie en inspiratie die ik móet delen met mensen.” Dat de kinderen van de Klaver van deze passie een graantje mee mogen pikken vinden ze geweldig. De lessen van Bill zijn een feest om te volgen.

“Naast dat muziek mijn passie is, ben ik er ook van overtuigd dat muziek een heilzame werking heeft op de maatschappij. Muziek, en uiting van cultuur in het algemeen, is de enige manier waarop mensen hun hart kunnen laten zien. Cultuur heeft een grotere zeggingskracht dan woorden en zinnen als het gaat om het menselijk hart” zegt Bill bevlogen.

“Want, wat is er nou belangrijker in deze tijd voor kinderen dan het leren luisteren naar elkaar?” Een belangrijk gedeelte van de muzieklessen daarom, naast basale muziektheorie en praktijk, de ‘luisterbeurt’: een spreekbeurt van een kind dat iets meegenomen heeft van huis wat betrekking heeft op muziek.
En omdat wij op school een grote verscheidenheid hebben aan culturen levert dit prachtige resultaten op: Marokkaanse trommels, foto’s van bruiloften, Afrikaanse instrumenten en broertjes en zusjes die op muziekles zitten… Van alles! “Kinderen denken in de eerste instantie vaak dat ze thuis niets hebben om te laten zien. Ik heb in drie jaar tijd nog nooit meegemaakt dat iemand geen verhaal had om te vertellen, of iets had om te laten horen. Ik heb de luisterbeurt eerlijk gezegd niet alleen bedacht voor de kinderen, ik leer op deze manier ook elke les wat nieuws.”

next post

Philosophy on music education


Read more